Thecla Eykelhof is bewoner van het eerste uur van Jacob du Meeflat

Thecla Eykelhof (88) woont al sinds de oplevering van de Jacob du Meeflat, in 1972, in het complex. "Ik ben, voor zover ik weet, de enige bewoner die hier vanaf het begin woont. Dat is nu vierenvijftig jaar geleden", zegt Eykelhof. "Ik vind mijn woning heerlijk en hoop nooit te hoeven verhuizen."

De flat in de Zoetermeerse wijk Palenstein is niet te missen. Het gebouw telt maar liefst twintig verdiepingen. Op de zevende verdieping woont Eykelhof. "Voor mijn werk als kleuterleidster moest ik naar Zoetermeer, maar ik ben geboren en getogen in de Haagse Archipelbuurt", vertelt Eykelhof. "Ik kom uit een gezin van zes met vier kinderen. Ik werkte lange tijd in Morgenstond op een kleuterschool voordat ik hoofd van een kleuterschool kon worden in Zoetermeer."

Werkgever regelde appartement
De geboren Haagse vond het geen probleem om te verhuizen. Haar toenmalige werkgever zorgde voor huisvesting. De Jacob du Meeflat lag op steenworpafstand van haar werk. "Ik deed alles te voet. Dat is heel fijn. Ik woon hier na al die jaren nog met veel plezier." Ze weet nog precies wanneer zij de sleutel kreeg: op 6 januari 1972. "Ik was zo blij met mijn eerste huis. Ik mocht zelfs kiezen op welke verdieping en aan welke zijde ik wilde wonen", vertelt ze. Alleen de eerste vier verdiepingen waren in die tijd gereserveerd voor senioren. "Ik koos voor verdieping zeven: niet te hoog en niet te laag. Ik heb vanaf deze verdieping een prachtig uitzicht."

'Ik verveel me nooit'
Toen Eykelhof kwam wonen in de flat aan de Van Aalstlaan waren de bomen voor de deur net geplant. "Die zijn nu heel hoog. Ik kijk daar precies overheen." Inmiddels is ze al jaren met pensioen. "Ik vond het heerlijk om met kinderen te werken. Ik deed iets wat ik leuk vond en kreeg er nog salaris voor ook." Tegenwoordig 'verveel ik me ook nooit'. "Ik puzzel en lees graag en ben goed in handwerk, breien en borduren." Boven de bank hangen geborduurde schilderijtjes en op een stoel staart een zelfgebreide olifant de kamer in. "Iedereen met een baby kreeg als kraamcadeau een gebreide olifant van mij."

Dagelijks bezoek van buurvrouw
De 88-jarige heeft het nog steeds naar haar zin op haar verdieping. De samenstelling van de bewoners wisselde de afgelopen decennia regelmatig. "Zodra er kinderen kwamen was de flat vaak te klein. Op dit moment heb ik vrijwel met iedereen goed contact. Mijn buurvrouw komt iedere dag kijken hoe het met mij gaat en brengt mij met mooi weer een ijsje. Heel lief. Ook naast mij woont al jaren een leuke buurman." Toch is de buurt en het complex flink veranderd. "Soms was er de afgelopen jaren onrust in de flat, maar het is nu weer rustig." Regelmatig zoekt Eykelhof het contact met de buren ook op. "Ik ga soms naar de koffieochtend in de gemeenschappelijke huiskamer. Dat vind ik een goed initiatief."

'Ik wil hier niet weg'

Op termijn wordt de Jacob du Meeflat gesloopt, maar het is nog onduidelijk wanneer dit gaat gebeuren. "Een paar jaar geleden was er een bewonersbijeenkomst waar een maquette werd getoond. Maar dat lijkt niet meer op korte termijn te gebeuren. Ik ben daar nu niet meer zo mee bezig", zegt ze. Het liefst wil Eykelhof blijven in de Jacob du Meeflat. "Verhuizen zie ik niet meer zitten op mijn leeftijd. Bovendien gaat de huur ook omhoog als ik naar een andere woning ga. Nee hoor, ik wil hier niet weg. Ik woon dichtbij winkels en de flat heeft een lift. Hier kan je oud worden", aldus de Zoetermeerse.

Foto: Het uitzicht is fenomenaal vanaf de zevende verdieping, vindt Eykelhof. Foto: Tanja Verkaik

Foto hieronder: De Jacob Du Meeflat is al sinds de jaren zeventig een vaste waarde in Palenstein. Foto: Tanja Verkaik